Je niet schrijven als liefde

Screen Shot 2016-02-04 at 23.22.44 2

Je niet schrijven als vertrouwen

Heel graag wil ik mezelf begrijpen. Wat ik doe en waarom. Heel graag wil ik de ander zien en me in de ander kunnen verplaatsen. Zonder oordeel, met veel verbazing.

Ik schrijf.

Ik deel.

Dat is zo’n groot deel van wie ik ben.

Dat alles komt voort uit liefde, meestal. Maar is soms ook vermengd met onzekerheid. Alsof mijn schrijven een geheugensteuntje is: “je vergeet me toch niet?”. Het is dan vastklampen, overlopen en niet anders kunnen dan ergens heen vloeien. Naar de ander, die er steeds in dreigt te verdrinken.

Ik was niet altijd de vloeier. Ik heb ook al aan de andere kant gestaan en ik heb daar gevoeld, hoeveel het is. “Ik ben verslaafd aan jou”, dan denk ik “o jee o nee, verslavingen zijn slecht”. Dus ik weet, dat het te veel van de ene soms het te weinig van de andere betekent. Dat al dat vrijelijk vloeien bang maakt, want het hart is zo broos. Al dat voelen voelt dan als een te grote verantwoordelijkheid. Dan lijkt het gemakkelijker om het gewoon terug te geven.

Dan is niet schrijven misschien juist een hoop op evenwicht, op een vervolg, op meer. Dan is niet schrijven misschien een vertrouwen in het samen zijn en samen beleven.

Want schrijven is soms een hortende en schokkende, onhandige en eenzame afscheidsbrief.

En ook: het schrijven vervalt veel te vaak in halve waarheden. Zoals: “er is vandaag iets gebeurd dat me aan jou deed denken.” Dat wordt: “er is vandaag iets gebeurd.”

Dat is eigenlijk: “ik denk aan je.”

Het denken aan niet durven delen, waardoor het delen eigenlijk leeg is.

Er ligt ook vaak veel te veel druk op elk woord, op elk antwoord. Welke letters zouden niet onder die last bezwijken?

Dus ik probeer de waarheid te zien en te voelen. Dat ik iemand ben ook zonder hem. Dat mijn geluk in zijn handen, in zijn hart leggen, geen geschenk, maar een test zou zijn, waar hij nooit voor kan slagen.

Dus probeer ik met veel liefde en zachtheid voor mijn schrijven, voor mijn onzekerheden en angsten, zacht tegen mezelf te zeggen: je hoeft hem niet steeds te schrijven. Als er iets moois is, zal het mooi blijven.

Zoek de liefde die je bij hem zoekt eerst in jezelf, zodat je ze kan geven als een geschenk, en niet als een verwijt.

Als al mijn voelen mij al overweldigt, dan zal hij een grote kracht zijn, hij die mij zal aankunnen en aan willen. Dat mag ik nooit vergeten.

En: als al mijn voelen mij al overweldigt, wat gaat er dan gebeuren als een ander overweldigend veel voelt voor mij?

Ach: het wonder.

Ik ben ook wel bang. Want ik voel, dat dit alles waarde heeft.

 

Dicht bij mezelf blijven om dichter bij

alles

bij jou te komen

 

en als het me dan lukt, om niet alles bij hem te zoeken, te leggen,

dan is dat evenzeer dankzij hem          en het onbeschrijflijke

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s